Zapisz się na NEWSLETTER

Jeśli chcesz otrzymywać informację o nowościach na stronie wypełnij poniższy formularz.

E-mail:

OPRACOWANIE MIKROBIOLOGICZNYCH METOD MONITOROWANIA PROCESÓW SANITYZACJI ODPADÓW MISNYCH PRZEZNACZONYCH DO CELÓW ROLNICZYCH


Anna Ligocka
Rok: 2013
ISBN: 978-83-61314-59-2
ISSN: 0209-0597

Celem pracy było bezpieczne dla środowiska zagospodarowanie niejadal-nych produktów odzwierzęcych 3. kategorii poprzez wykorzystanie ich do wy-twarzania środków poprawiających właściwości gleb. Odpady mięsne mają wy-soką wartość nawozową, jednak mogą zawierać patogeny, głównie pochodzenia jelitowego oraz jaja pasożytów. Z tego też powodu powinny być poddane sani-tyzacji. W pracy przetestowano trzy technologie: kompostowanie bębnowe, ko-fermentację beztlenową odpadów i gnojowicy w warunkach mezofilnych i termofilnych w aspekcie inaktywacji patogenów przy ekstremalnie wysokiej kontaminacji materiału biologicznego. Dokonano tego poprzez pośrednią kon-trolę procesu na podstawie badania przeżywalności Escherichia coli, Salmonella Senftenberg W775, paciorkowców kałowych, wirusów choroby Aujeszky’ego, bydlęcych parwowirusów (BPV), a także jaj Ascaris suum. Wprowadzano je w biomasę urządzeń w specjalnych nośnikach imitujących odpady odzwierzęce o różnym stopniu rozdrobnienia i badano stopień ich inaktywacji w trakcie pro-cesów sanityzacji. W dalszej części badań określono wpływ produktów final-nych obu technologii na właściwości fizykochemiczne i mikrobiologiczne gle-by. Zakres sanityzacji odpadów był zróżnicowany i zależał głównie od wartości temperatury uzyskiwanej w poszczególnych technologiach. Sanityzacja odpa-dów najszybciej zachodziła w trakcie fermentacji beztlenowej w warunkach termofilnych i mezofilnych, wolniej zaś w procesie kompostowania, zwłaszcza w przypadku braku wyraźnej fazy termofilnej. Wielkość nośnika odegrał w procesie inaktywacji patogenów mniejszą rolę niż zakładano. Wprowadzenie do gleby obu kondycjonerów spowodowało niewielki wzrost zawartości sub-stancji organicznej w glebie. Zawartość azotu ogółem nieznacznie wzrosła w próbach z kompostem, natomiast dodatek cieczy pofermentacyjnej spowo-dował niewielkie obniżenie jego zawartości. W obiekcie kontrolnym zmiany w dynamice węgla glebowego były wolniejsze niż w obiektach nawożonych. Najwyższą zawartość węgla organicznego stwierdzono w glebie z najwyższą dawką kompostu. Zaobserwowano również w tym obiekcie znaczący przyrost zawartości węgla labilnego. Wniesienie kompostu i cieczy pofermentacyjnej spowodowało wzrost populacji prawie wszystkich grup mikroorganizmów. Ba-dania pokazały, że w trakcie trwania procesów sanityzacyjnych, którym podda-wane są odpady mięsne 3. kategorii dochodzi do redukcji liczby patogennych bakterii wirusów i jaj pasożytów do poziomu bezpiecznego dla ludzi i zwierząt. Produkty finalne są bogate w wartości nawozowe i mogą znaleźć zastosowanie w rolnictwie.



TA STRONA UŻYWA COOKIE. Ta strona używa informacji zapisanych za pomocą plików cookies. Więcej informacji na stronie Polityce prywatności. Korzystając ze strony wyrażasz zgodę na używanie plików cookies, zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki.