Zapisz się na NEWSLETTER

Jeśli chcesz otrzymywać informację o nowościach na stronie wypełnij poniższy formularz.

E-mail:
KIERUNKOWOŚĆ STRUKTURY GEOMETRYCZNEJ POWIERZCHNI W TRANSFORMACJI WARSTWY WIERZCHNIEJ
Maciej Matuszewski
Rok: 2013
ISBN: 978-83-64235-00-9
ISSN: 0209-0597

Cechy warstwy wierzchniej, a w szczególności struktury geometrycznej powierzchni ukonstytuowanej w procesie technologicznym, determinują cechy użytkowe wytworzonego elementu. Od cech warstwy wierzchniej zależy prze-bieg i intensywność procesu zużywania. Własności i właściwości warstwy wierzchniej z kolei są uzależnione od zastosowanych warunków obróbki w tym jej rodzaju i wynikającej z tego kinematyki, parametrów oraz sposobu chłodze-nia i smarowania strefy skrawania.
Znając relacje między stanem warstwy wierzchniej a przebiegiem procesu zużywania, można właściwie ukierunkować proces wytwórczy, aby uzyskać pożądane – optymalne cechy użytkowe elementów tworzących parę cierną przy kryteriach tribologicznych.
Z uwagi na to, że istotny wpływ na cechy użytkowe elementów par cier-nych, szczególnie przy styku konforemnym, ma ukształtowanie struktury po-wierzchni, istotny jest właściwy dobór metod i narzędzi do oceny cech stereo-metrycznych powierzchni. Zastosowane pomiary metrologiczne topografii po-wierzchni powinny w jak największym stopniu odzwierciedlać rzeczywistą rzeźbę struktury, co umożliwi z kolei właściwą ocenę cech użytkowych elemen-tów par ciernych.
W pracy do oceny cech struktury geometrycznej powierzchni wynikają-cych ze sposobu rozmieszczenia charakterystycznych śladów obróbki, przyjęto stopień izotropowości ich ukierunkowania.
Przeprowadzone badania doświadczalne zweryfikowały przydatność zasto-sowania do opisu cech użytkowych elementów par ciernych stopnia izotropo-wości ich struktury powierzchni. Przedmiotem badań była również analiza wpływu warunków współpracy elementów tworzących parę kinematyczną na zmiany stopnia izotropowości ich struktur.
Na podstawie uzyskanych wyników badań doświadczalnych opracowano modele predykcyjne opisujące zaobserwowane zmiany podczas transformacji warstwy wierzchniej.
W pracy zawarto również wstępną weryfikację wpływu ilości lub braku cieczy chłodząco-smarującej na konstytuowane w procesie technologicznym ukształtowanie struktury powierzchni. Zweryfikowano ten wpływ, a struktury uzyskane przy minimalnym chłodzeniu i smarowaniu – ze względu na naj-mniejsze wartości parametrów chropowatości – przyjęto do badań głównych.
Zakończenie pracy stanowią wnioski podzielone na trzy grupy: o charakte-rze poznawczym, utylitarnym oraz określające kierunki proponowanych przy-szłych badań.



TA STRONA UŻYWA COOKIE. Ta strona używa informacji zapisanych za pomocą plików cookies. Więcej informacji na stronie Polityce prywatności. Korzystając ze strony wyrażasz zgodę na używanie plików cookies, zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki.